مخاطبان اصلی این راهنما، ساکنان آمریکای شمالی هستن؛ ولی واسه کسائی که از بقیه نقاط دنیا قصد مهاجرت به آلمان دارن، مفیده. به غیر از شهروندان کانادا و آمریکا، شهروندان استرالیا، ژاپن، نیوزیلند و کره ی جنوبی هم می تونن از این راهنما استفاده کنن. واسه دریافت لیست کامل این لینک رو ببینین.

اولین قدم واسه دریافت اجازه اقامت، مراجعه به ادارات ثبت محلی واسه ثبت آدرس تون در آلمانه. این کار Anmeldung نام داره.

شهروندی آلمان

مراحل گرفتن تابعیت آلمانی متفاوته که در این مقاله با جزئیات بهش نمی پردازیم. واسه اینکه شهروند آلمان شید، باید:

۱. معمولا کمه کم واسه پنج سال باید در آلمان اقامت کنین؛

۲. به زبون آلمانی به اندازه کافی تسلط داشته باشین؛

۳. در امتحان شهروندی قبول شید.

این راهنما واسه دریافت شهروندی آلمان نیس. خیلی از مهاجران آلمان، چندین ده بدون دریافت تابعیت آلمان، در این کشور زندگی می کنن.

نود روز بدون ویزا

اهالی آمریکای شمالی و کشورهایی که قبلا فهرست کردیم، می تونن به عنوان توریست وارد خاک آلمان شن، بدون اینکه مجوز اقامت بگیرن. درواقع این روشی پیشنهاد شده واسه این کاره. افرادی که از خارج از اتحادیه ی اروپا و منطقه اقتصادی اروپا قصد مهاجرت به آلمان دارن، باید قبل از رسیدن به آلمان، واسه دریافت مجوز اقامت، خواسته بدن. با وجود اینکه کاناداییا و شهروندان آمریکا می تونن تا نود روز در آلمان بدون ویزا اقامت کنن، بهتره مراحل ارسال خواسته واسه دریافت مجوز اقامت رو زودتر شروع کنن. البته قبل از ارسال خواسته مجوز اقامت، مراحلی هست که باید طی کنین.

ویزا در مقابل مجوز اقامت

ویزا و مجوز اقامت رو با هم اشتباه نگیرید. ویزای سفری یا توریستی به شما اجازه می ده به مدت محدود، بیشتر نود روز، وارد یک کشور شید. شهروندان آمریکای شمالی و یه سریای دیگه از مناطق دنیا می تونن بدون ویزا به مدت نود روز وارد آلمان شن، از طرف دیگر، کاناداییا و شهروندان آمریکا واسه سفر به روسیه باید ویزای مسافرتی قبل از ورود به روسیه بگیرن؛ حتی اگه واسه اهداف توریستی سفر کنن. در این راهنما مجوز اقامت به معنای سندیه که به شما اجازه می ده بیشتر از نود روز در آلمان بمونین.

مجوز اقامت

مجوز اقامت در آلمان یا Aufenthaltserlaubnis این امکان رو واسه تون جفت و جور می کنه که بیشتر از نود روز محدود کردن ویزا، در این کشور بمونین. در گذشته، عادی بود که این مجوز اقامت رو ویزای اقامت می نامیدن. واسه اینکه دچار سردرگمی نشید، از عبارت مجوز اقامت واسه نام بردن از سندی استفاده می کنیم که یعنی کارت دیجیتالی با یک چیپ دیجیتال که به شما اجازه می ده به طور قانونی در خاک آلمان بمونین.

دو نوع اصلی مجوز اقامت در آلمان هست:

۱. یک کارت موقتی که به مدت معلوم، مثلا چند ماه یا چند سال، معتبره و باید به طور دوره ای تمدید شه.

۲. کارت مجوز دائمی که مثل به گرین کارت آمریکاست که دارنده ی اون می تونه در آلمان اقامت دائم داشته باشه.

کارت اقامت دائمی درست مثل گرین کارت، فقط به مهاجران قانونی داده می شه و به معنای دریافت شهروندی آلمان نیس.

زور یادگیری زبون آلمانی

واسه دریافت مجوز اقامت لازم نیس بر زبون آلمانی به طور کامل مسلط باشین و سلیس حرف بزنین؛ ولی انتظار میره در زبون ملی این کشور مهارت نسبی داشته باشین و شاید بدون اینکه زبون آلمانی بلد باشین، نمی تونین مجوز اقامت دراز مدت بگیرین. پیشنهاد ما اینه که هرچه زودتر و قبل از رفتن به آلمان، یادگیری زبون آلمانی رو شروع کنین. اگه بتونین به زبون آلمانی با بقیه رابطه برقرار کنین، مطمئنا زندگی جذاب تر و راحت تری در آلمان دارین. البته همونجوریکه گفتیم، تسلط صددرصدی به زبون آلمانی واسه دریافت مجوز اقامت لازم نیس؛ ولی واسه دریافت مجوز باید آشنایی حداقلی داشته باشین.

مجوز اقامت دوره های زبون آلمانی

این مجوز مشروط فقط واسه افرادی در نظر گرفته شده که می خوان زبون آلمانی رو در آلمان یاد بگیرن. این مجوز، محدود به سه ماه تا یک ساله و قابل تمدید نیس. واسه دریافت این مجوز باید در یک مدرسه ی زبون آلمانی ثبت نام کرده باشین.

دسته بندیای مجوز اقامت در آلمان

چه تصمیم به کارکردن داشته باشین چه نداشته باشین، واسه اقامت بیشتر از نود روز در آلمان باید مجوز اقامت بگیرین؛ برخلاف گذشته، الان مجوز کار و مجوز اقامت جدا نیس. شما مجوزی دریافت می کنین که متناسب با دسته بندی حضور شما در آلمان باشه، مثلا مجوز کاری، مجوز دانشجویی، فریلنسری، هنرمندی، همسر همراه و… .

اگه مجوزی ندارین که به شما اجازه کارکردن بده، نمی تونین به طور قانونی در آلمان کار کنین. در هر شرایط و واسه هر نوع اقامت در آلمان باید اول ثابت کنین:

۱. می تونین خود رو واسه زندگی در آلمان ساپورت کنین.

۲. مدرک بیمه سلامت دارین، البته مدرکی که در آلمان معتبر باشه. واسه دریافت بیمه حتما از قبل تحقیق کنین و قوانین آلمان رو در نظر بگیرین.

چار دسته بندی کلی واسه مجوز اقامت در آلمان هست:

۱. مجوز اقامت: اجازه اقامت به مدت محدود با یا بدون امکان استخدام؛

۲. کارت آبی اتحادیه ی اروپا: اجازه اقامت محدود واسه افراد دارای شرایط؛

۳. اجازه سکونت: مجوز اقامت دائم؛

۴. مجوز EU واسه اقامت دائمی.

هرکدام از این مجوزهای اقامت در آلمان نیازمند شرایط خاص و اجبارای مختلفه. مجوز دائمی اقامت معمولا زمانی به افراد اعطا می شه که کمه کم پنج سال در آلمان زندگی کرده باشن. خیلی از مهاجرانی که ده سال یا حتی بیش تر در این کشور زندگی می کنن، مجوز اقامت دائم ندارن. اونا باید مجوز خود رو که دارای محدود کردن وقتیه، هر دو یا سه سال، تمدید کنن. مجوز سکونت دائمی معمولا نیازمند اثبات سطح بالایی از مهارت در زبون آلمانیه.

شهروندی آلمان

خارجیایی که قصد دارن شهروندی آلمان یا deutsche Staatsbürgerschaft بگیرن، باید شرایط خاصی داشته باشن که یعنی: محل اقامت، آشنایی کافی با زبون آلمانی و گذراندن امتحان شهروندی. با وجود این، مجوز اقامت دائمی در آلمان ارتباطی با شهروندی آلمان نداره. این مقاله واسه دریافت شهروندی آلمان شما رو راهنمایی نمی کنه.

کار در آلمان

با وجود اینکه مجوز جداگونه ای با عنوان مجوز کار واسه مهاجران آلمان وجود نداره، اجازه ندارین در آلمان کار کنین، مگه اینکه این اجازه در مجوز اقامت تون به روشنی اشاره شده باشه. دسته بندیای زیادی واسه مجوز اقامت در آلمان هست که اجازه می ده در آلمان کار کنین و درآمد داشته باشین که بستگی به این داره که در شرکتی استخدام شید یا کسب وکار خودتون رو راه بندازین. چه قصد کارکردن داشته باشین و چه نخواهید کار کنین، باید ثابت کنین درآمد کافی، مثلا حقوق بازنشستگی، پس انداز و…، واسه زندگی در آلمان دارین و احتیاجی به کمکای دولتی واسه گذران زندگی ندارین.

دسته بندیای کلی مجوز اقامت

۱. تحصیل، مدرسه و تحقیقات: این دسته بندی مجوز واسه افرادیه که قصد دارن در آلمان در مقطع دیپلم یا لیسانس تحصیل کنن. جدا از اینکه این، یک ویزای اختصاصی آموزش زبون آلمانی هست که از سه ماه تا یک سال اعتبار داره و قابل تمدید نیس. این ویزا نیازمند ارائه مدارک آموزش تموم وقت زبون آلمانیه.

۲. خواسته کننده دانشجو: این دسته بندی واسه دانشجویانیه که هنوز به وسیله موسسات آلمانی پذیرفته نشده ان.

۳. خود اشتغالی/ آزادکاری: این مجوز واسه اقامت تا سه سال در نظر گرفته شده. در موقعیتای خاصی قابل تمدیده. تقریبا همه افراد رشته های آزادکاری یا فریلنسری رو دربر میگیره، از هنرمندان و معماران گرفته تا مدرسان زبون انگلیسی و موزیسینا و حتی کارآفرینان.

۴. تحقیق: این مجوز به مدت بیشترین حد یک سال یا به مدت زمان اجرای پروژه تحقیقاتی صادر می شه. واسه دریافت این مجوز باید با مؤسسه ی تحقیقاتی خاص یا یک دانشگاه در رابطه باشین.

۵. دوره های کارآموزی و آموزش فنی و حرفه ای: این مجوز واسه مدرت زمان برگزاری دوره ها اعتبار داره و اونو میشه تا یک سال به خاطر یافتن شغل، تمدید کرد.

۶. کارت آبی اتحادیه ی اروپا: از ماه آگوست سال ۲۰۱۲ این مجوز واسه اجرا افراد با مهارتای خاص صادر می شه. این کارت فقط واسه فارغ التحصیلان دانشگاها و افراد دارای تحصیلات آکادمیک صادر می شه. واسه دریافت این مجوز باید کمه کم حقوق هرساله برابر ۵۰هزار و۸۰۰ یورو داشته باشین. این مقدار واسه محققان، ریاضی دانان و مهندسان، پزشکان و کارشناسان آی تی برابر ۳۹هزار و ۶۲۴ یوروست. این مجوز به مدت اشتغال به کار فعلی اعتبار داره و اعتبار اون بیشترین حد ۴سالهه و می تونه تمدید شه. این مجوز شامل اعضای خونواده هم می شه. در مواقع خاص، کارت آبی توانایی تبدیل به مجوز سکونت نامحدود داره. واسه اطلاعات بیشتر این لینک رو ببینین.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   معرفی کتاب بترسید، با این حال انجام بدین 

خونواده

۷. استخدام افراد ماهر: این مجوز مثل به کارت آبی اتحادیه ی اروپاست، فرقش اینه که فقط واسه مهارتای مربوط به تجارت صادر می شه. دریافت این مجوز واسه اهالی آمریکای شمالی سخته. واسه استخدام شهروندانی از خارج از اتحادیه ی اروپا، شرکت مورد توجه باید به دولت آلمان ثابت کنه هیچکی در آلمان یا سراسر اتحادیه ی اروپا، توانایی انجام این کار رو نداره. بیش تر افراد این ویزا رو از راه کارفرمایی دریافت می کنن که اونا رو استخدام کرده و بیشتر شامل شرکتای آمریکای شمالیه که به آلمان منتقل شدن. این مجوز هم فقط به مدت زمان اشتغال بهش کار، اعتبار داره.

۸. جست و جوی شغل: این مجوز به شما اجازه می ده در آلمان به مدت بیشترین حد شش ماه اقامت کنین تا شغلی پیدا کنین. همه هزینه ها بر عهده ی خودتونه.

۹. اتحاد دوباره خونواده: این مجوز واسه همسر، والدین و فرزندان زیر سن قانونیه و واسه اون دسته از اعضای خونواده که می خوان به بقیه اعضای خونواده در آلمان ملحق شن. این مجوز واسه موقعیت هاییه که با یکی از شهروندان آلمان ازدواج کردین یا قصد ازدواج دارین. این مجوز واسه سه تا پنج ساله و به عوامل جورواجور وابسته.

ازدواج

۱۰. مجوز اقامت واسه خارجیان بامهارت : این مجوز، نامحدوده و اجازه اقامت دائم در آلمان رو صادر می کنه. معمولا واسه افرادیه که کارت آبی اتحادیه ی اروپا دارن.

۱۱. مجوز اقامت: این مجوز نامحدود واسه اقامت دائمی در آلمانه که تقریبا همه به دنبال دریافت اون هستن. معمولا فقط بعد از پنج سال اقامت در آلمان به افراد اعطا می شه، البته در مواقع خاص امکان ارائه اون در کم تر از این مدت هم هست. این مجوز معمولا نیازمند مهارت زیاد در زبون آلمانی و سطحی بالاتر از سطح مبتدیه.

۱۲. مجوز SoFA: پرسنل نظامی آمریکا ی آمریکا، مقامای دولتی و اعضای خونواده اونا تحت شرایط خاصی که بین آلمان (یکی از اعضای ناتو) و آمریکا به گفتگو گذاشته شده، تحت توافقی به نام SoFA می تونن در آلمان اقامت کنن.

۱۳. پناهندگی: آلمان یکی از کشورهاییه که واسه خواهندگان پناهندگی، با شروط خاص اجازه اقامت می ده، البته این مجوز به کم واسه اهالی شمال آمریکا صادر می شه.

نکاتی واسه قبل از مراجعه به اداره AUSLÄNDERBEHÖRDE

قبل اینکه اداره Ausländerbehörde به شما واسه اقامت، اجازه ارسال خواسته بده، باید به چند نکته توجه کنین. قبل اینکه این مراحل کامل شن، اگه خواسته خود رو ارسال کنین، کاری از پیش نخواهید برد. تا تکمیل نشدن این مراحل، نمی تونین اقدامی انجام بدین:

۱. ثبت نام (Anmeldung)

همه بزرگ سالانی که در آلمان زندگی می کنن، باید محل اقامت خود رو پیش مقامات محلی ثبت کنن. اگه قصد دارین به مدت بیشتر از نود روز در آلمان بمونین، باید محل اقامت تون ثبت شه. حتی در صورت اسباب کشی هم باید ثبت نام و ثبت موقعیت خود رو تکرار کنین. جدا از اینکه تأییدیه ی ثبت نام، بعضی وقتا دفتر اتباع خارجی از شما مدارکی مثل اجاره نامه یا سند مالکیت خواسته می کنه.

در شهرهای بزرگ تر، مثل برلین، فرانکفورت، مونیخ، اشتوتگارت و… می تونین به دفاتر محلی موسوم به Bürgeramt یا Bürgerbüro مراجعه کنین. در اشتوتگارت بیست دفتر در سراسر شهر هست و فرانکفورت یازده دفتر داره. در شهرهای کوچیک تر فقط می تونین به تالار شهر یا Rathaus مراجعه کنین. بدون ثبت نام و ثبت محل اقامت اصلا نمی تونین مجوز اقامت بگیرین. این گزینه یکی از مهم ترین شروط دریافت مجوز اقامته که به محض اینکه جایی واسه زندگی در آلمان پیدا کردین یا به جای جدیدی نقل جای کردین، باید این مرحله رو طی کنین. بدون دراختیارداشتن مدارک ثبت نام، نمی تونین حساب بانکی در آلمان داشته باشین که این شرط، دومین کاریه که قبل از دریافت مجوز باید انجام بدین.

نکته: فراموش نکنین همیشه مدارک ثبت نام تون رو نگه دارین؛ مثلا اگه در اول اقامت در آلمان در هامبورگ زندگی کردین و محل اقامت خود رو در هامبورگ ثبت کردین، واسه نقل جای به فرانکفورت و ثبت جای جدید باید مدارک ثبت نام قبلی خود رو به همراه داشته باشین. پس مدارک تون رو حتی اگه قدیمی باشن، دور نیندازید.

۲. حساب بانکی (Bankkonto)

وقتی واسه ارسال مجوز اقامت خواسته میدید، باید ثابت کنین درآمد یا پول و پله و سرمایه کافی در اختیار دارین. بخشی از این مطلب با گزارشای بانکی ثابت می شه، جدا از اینکه این، یک حساب بانکی، یکی دیگر از عناصر لازم واسه زندگی در آلمانه و از راه اون می تونین کارت اعتباری بگیرین.

پول-نام-تصویر

۳. بیمه سلامت (Krankenkasse)

هرکسی که در آلمان زندگی می کنه، حتی مهاجران، باید بیمه سلامت داشته باشن. افرادی که به مدت طولانی در آلمان اقامت دارن، باید پوشش بیمه سلامت آلمان داشته باشن. بیمه سلامت در آلمان دو نوع اصلی داره: خصوصی و عمومی. اگه نمی دونین کدوم نوع بیمه واسه شما مناسب تره، می تونین موقتا یک بیمه نامه ی یک ساله از یک شرکت بیمه خصوصی بگیرین تا بعدا درباره شکلای مختلف بیمه تحقیق کنین.

۴. مهارت در زبون آلمانی (Sprachkenntnisse)

همه ساکنان آلمان، چه شهروند چه مهاجر، باید واسه ایجاد رابطه به زبون آلمانی توانایی داشته باشن. واسه اتباع خارجی این مهارت واسه اینکه بتونن با سبک زندگی آلمانی برابری پیدا کنن، بسیار ضروریه. مراحل خواسته واسه دریافت مجوز اقامت با داشتن مهارت صحبت به زبون آلمانی بسیار راحت تر پیش میره؛ البته واسه مراحل ساده ی خواسته مجوز، اجباری واسه یادگیری زبون آلمانی وجود نداره. با وجود این، اگه می خواید مجوز دراز مدت بگیرین یا مجوز خود رو تمدید کنین، باید ثابت کنین که در حال یادگیری زبون آلمانی هستین.

مهارت در زبون آلمانی در سطح B1 و بالاتر معمولا واسه ارسال مجوز اقامت دائم لازمه. اگه می خواید در آخر، شهروندی آلمان یا مجوز اقامت دائمی بگیرین، باید سطح زبون آلمانی خود رو به سطح مقبولی برسونین. واسه مجوزای مختلف دراز مدت، سطحای مختلفی از زبون از شما خواسته می شه، گذشته از این، اگه زبون آلمانی رو یاد بگیرین، زندگی خوشحال تر و راحت تری در این کشور دارین.

چارچوب منبع مشترک اروپایی واسه زبونا (CEFR)

این مجموعه استاندارد زبانی با شش سطح مهارت به وسیله شورای اتحادیه ی اروپا واسه استفاده در هر کدوم از کشورهای این اتحادیه تعیین شده. آلمان از این استاندارد واسه آزمایش مهارتای زبانی کاندیداها استفاده می کنه. سطوح مختلف زبون آموزان از A تا C دسته بندی شده و سطح A پایین ترین سطح و واسه مبتدیانه. سطح C بالاترین سطح یادگیری زبون در این دسته بندیه. هر سطح به دو زیرمجموعه تقسیم می شه: سطوح A1, A2 و B1, B2 و C1, C2.

کسی که در سطح B2 این دسته بندی قرار داره، دارای مهارتای زیره:

۱. می تونه معنی اصلی مکالمات استاندارد در موضوعات آشنا رو درک کنه که بیشتر در محل کار، محل تحصیل، مراکز تفریحی و… موردنیازه؛

۲. می تونه از پس شرایط مختلفی بربیاید که ممکنه در سفر به مناطقی که بهش زبون صحبت می کنن، پیش بیاد؛

۳. می تونه متون کوتاه مربوط به موضوعات موردنیاز یا موضوع موردعلاقه ی خود بنویسه؛

۴. می تونه تجربه ها و رویدادها، آرزوها، رؤیاها و خواستهای خود رو توضیح کنه و به طور کوتاه دلایل و توضیحاتی واسه انتخابا و برنامه های خود مطرح کنه.

واسه اطلاعات بیشتر درباره مهارتایی که هر سطح از زبون دربر میگیره، می تونین به صفحه چارچوب منبع مشترک اروپایی واسه زبونا در ویکی پدیا مراجعه کنین.

اینکه واسه دریافت مجوز باید به کدوم سطح برسین، به محل اقامت شما در آلمان بستگی داره. به نظر می رسه ادارات اتباع خارجی در سراسر این کشور قوانین متفاوتی دارن؛ ولی معمولا واسه دریافت مجوزهای دراز مدت کمه کم باید به سطح B1 یا B2 برسین. واسه دریافت شهروندی آلمان، سطح C1 موردنیازه.

همونجوریکه قبلا هم گفتیم، هرچه سطح زبون بالاتری داشته باشین، زندگی راحت تری دارین و شانس شما واسه دریافت مجوز اقامت دائمی زیاد می شه.



دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید